در بحبوحه قطعی‌های مکرر و طولانی‌مدت اینترنت که اقتصاد دیجیتال و زندگی روزمره شهروندان را مختل کرده، زمزمه‌های دسترسی ویژه با هزینه‌های گزاف، موجی از نگرانی‌ها را درباره ایجاد «اینترنت طبقاتی» و تبعیض دیجیتال برانگیخته است. این ایده که امنیت و دسترسی پایدار به اینترنت را به کالایی قابل خریدن بدل کند، پرسش‌های بنیادینی درباره عدالت، حقوق شهروندی و آینده ارتباطات در ایران مطرح می‌سازد.