به گزارش خبرنگار ما در تبریز؛ امروز نیز همان عشق به رسانه، مردم و خاک وطن، مرا بر آن می‌دارد که دین حرفه‌ای و اخلاقی خود را در برابر جامعه ادا کنم.
تبریز، زادگاه من، سال‌هاست که به «شهر اولین‌ها» شهرت دارد؛ شهری که در عرصه‌های صنعت، فرهنگ، آموزش، مدیریت شهری، چاپ، تجارت و نوگرایی، پیشگام بسیاری از تحولات ایران بوده است. اما در کنار این افتخارات، پرسشی نیز در ذهن بسیاری از شهروندان شکل گرفته است؛ آیا تبریز و آذربایجان همچنان جایگاه شایسته خود را در روند توسعه ملی حفظ کرده‌اند؟
واقعیت آن است که طی ۴۸ سال گذشته، ایران اسلامی دستاوردهای بزرگی در حوزه‌های عمرانی، صنعتی، علمی، دفاعی و زیرساختی کسب کرده است. کشوری که جمعیت آن نسبت به دهه‌های گذشته چندین برابر شده، ناگزیر با نیازها و مطالبات گسترده‌تری روبه‌رو بوده است. توسعه راه‌ها، گسترش دانشگاه‌ها، افزایش ظرفیت‌های تولیدی، پیشرفت‌های علمی و فناوری و ده‌ها شاخص دیگر، نشان‌دهنده تلاش‌های ارزشمند انجام‌شده در سطح ملی است.
با این حال، توسعه فرآیندی مستمر است و هرگز نباید به دستاوردهای موجود بسنده کرد. از سوی دیگر، فشارهای خارجی، تحریم‌های اقتصادی، تهدیدات امنیتی و مداخلات دشمنان، بخشی از ظرفیت و توان کشور را در سال‌های گذشته به خود معطوف کرده است. طبیعی است که این شرایط بر سرعت اجرای برخی برنامه‌های توسعه‌ای تأثیر گذاشته باشد.
امروز مردم فهیم ایران، به‌ویژه در استان‌های پیشگام و تأثیرگذاری چون آذربایجان شرقی، انتظار دارند روند عمران و آبادانی با شتاب بیشتری دنبال شود. انتظار دارند شهرهایی که زمانی موتور محرک توسعه کشور بوده‌اند، بار دیگر در جایگاه واقعی خود قرار گیرند. توسعه متوازن منطقه‌ای، نوسازی زیرساخت‌ها، حمایت از تولید، رونق تجارت، مدیریت منابع آب، ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار و افزایش سرمایه‌گذاری، از جمله مطالبات مشروع و ملی مردم است.
دولت مردمی و مسیولان کشور نیز در برابر این مطالبات وظیفه‌ای سنگین بر عهده دارند. بهره‌گیری از ظرفیت‌های داخلی، پیگیری حقوق ملت ایران در عرصه بین‌المللی، خنثی‌سازی فشارهای خارجی و هدایت منابع به سمت پروژه‌های زیربنایی، می‌تواند مسیر توسعه را هموارتر سازد.
ایران متعلق به همه ایرانیان است؛ از آذربایجان تا خوزستان، از سیستان و بلوچستان تا گیلان، از کردستان تا خراسان. آبادانی هر وجب از این سرزمین، تقویت اقتدار ملی و افزایش امید اجتماعی را به همراه خواهد داشت. هیچ نقطه‌ای از ایران نباید از قطار پیشرفت عقب بماند و هیچ استانی نباید احساس کند سهم آن از توسعه کمتر از ظرفیت‌هایش بوده است.
امروز بیش از هر زمان دیگری، کشور به همدلی، برنامه‌ریزی و نگاه آینده‌نگر نیاز دارد. مردم ایران نشان داده‌اند که در روزهای سخت، پشتیبان کشور و نظام خود هستند. اکنون نیز انتظار دارند ثمره این همراهی را در شکوفایی اقتصادی، رفاه اجتماعی و توسعه متوازن سراسر میهن اسلامی مشاهده کنند.
آرزوی همه دلسوزان کشور آن است که فردای ایران، فردایی روشن‌تر از امروز باشد؛ ایرانی آباد، مقتدر، پیشرفته و سربلند که در آن، هر شهر و هر استان، متناسب با ظرفیت‌ها و شایستگی‌های خود، سهمی درخور از توسعه و پیشرفت ملی داشته باشد.